ผมขอคุนโพสหน่อยนะครับเครดิตก็ดังหัวข้อ L ไปป่าวหว่า
อ่านแล้วก็ขุดด้วยนะครับ
เข้าแล้วไม่ขุด...เน่า
อาจจะยาวไปนิดแต่ถ้าอ่านคุนจะรุว่ามานสนุกยังไง
ชอบไม่ชอบบอกกานได้นะครับผมจะได้เอาไปบอกคนเขียน
ทนอ่านหน่อยนะอ่านทีเดียวให้ยาวๆความมันจะมาครับ
คนแต่งนี่ คุน nat_boudนะครับผม
เอิ๊กๆๆ เนื่องจากวิกิตการ คนแต่งหายตัว + บอร์ดโดนแบน

บอกก่อนว่านี่เป็นเพียงนิยาย ไม่ใช่เรื่องจริงแต่อย่างใด

เรื่องนี้เหมาะสำหรับพวกชื่นชอบเด็กเป็นชีวิตจิตใจ

ชาว L จงเจริญ เย้!!

แบบฝึกหัดบทที่ 3
สองเราในอ่างอาบน้ำกับความจริงที่ถูกเผย

สนามบินนานาชาตินาริตะ หน้าทางออกของผู้โดยสารขาออก เคนสุเกะยืนรอใครบางคนที่กำลังจะเดินออกมาอย่างกระวนกระวาย เด็กชายอ้อนวอน(เป่าหู) พ่อกับแม่ให้พาเขามารับนานะกับแม่ของเธอถึงที่นี่ พ่อกับแม่ไม่ขัดข้องอยู่แล้ว ก็เป็นลูกชายคนเดียวนี่

นานะจัง ทางนี้ๆ โบกมือไหวๆ

เด็กหญิงน่ารักราวกับตุ๊กตาแอนเจิ้ลน้อยยิ้มเห็นฟันขาว เธอโบกมือตอบ ทำหน้าดีอกดีใจแล้ววิ่งตรงมา

เคนจัง มารับเค้าเหรอเนี่ย นานะดีใจจังเลย

เด็กชายยิ้มตอบ มองเด็กหญิงตั้งแต่หัวจรดเท้า ผิวเธอคล้ำไปนิดหนึ่ง แต่ก็ยังดูขาวอมชมพูกระจ่างตายิ่งกว่าใครๆ ผมหยักศกเห็นรอยแสกขาวตรงกลางศีรษะ ปล่อยยาวสยายปลายม้วนงอถึงกลางหลัง นานะจังอยู่ในชุดเอี้ยมสีชมพู สวมเสื้อกล้ามขาวอยู่ด้านใน อวดเนินไหล่ลาด หัวเข่าสวยไร้รอยด้าน ใส่ถุงเท้าขาวสั้นๆ แนบเนื้อกับรองเท้าสีชมพูหวาน

ไปบาหลีหนุกมั้ย มีของฝากเคนบ้างเปล่า

มีสิๆ เคนจังต้องชอบแน่ๆ นานะเลือกเองกับมือเลยนะ เดี๋ยวถึงบ้านจะค้นกระเป๋ามาให้

ที่ด้านหลังของนานะ เคนสุเกะเห็นผู้หญิงร่างสูงเดินตามเด็กหญิงมา เธอยิ้มแย้มแจ่มใส

ว่าไงจ๊ะเคนจัง มารับน้าเหรอ ขอบใจนะ หรือว่ามาเพราะคิดถึงนานะจังเอ่ย แหมไปไม่กี่วันเองนะ แม่ของนานะขยี้หัวเด็กชายด้วยความเอ็นดู

เคนสุเกะมองคุณซาเอริด้วยดวงตาเป็นประกาย เธอเป็นคนสวยมาก อายุก็ยังน้อย แค่ยี่สิบหกปีเท่านั้น เหมือนเป็นพี่สาวนานะมากกว่า

ถ้าอย่างนั้น เธอก็มีอะไรๆ กับพ่อของนานะจนป่องกลางเมื่อเธออายุได้สิบสี่สิบห้าเท่านั้นน่ะสิ หุหุ

ตอนนี้ซาเอริทำงานหาเลี้ยงนานะด้วยตัวคนเดียว ด้วยการเป็นนางแบบและดารา ซึ่งก็ดังเอามากๆ เสียด้วย สังเกตได้ว่าผู้คนเกือบทั้งเทอร์มินอลมองหล่อนเป็นตาเดียว และมีหลายๆ คนอยากจะเข้ามาขอลายเซ็น

ซาเอริเดินไปทักพ่อกับแม่ของเขา ผู้หญิงคนนี้มีเสน่ห์มาก ใส่ชุดดีไซน์หรูจากฝรั่งเศส รอยยิ้มกับดวงตาสวยๆ ของนานะถ่ายทอดมาจากหล่อนนี่เอง แต่ใบหน้าของเธอช่างคุ้นตาเขายิ่งนัก ไม่ใช่เพราะเด็กชายเห็นเธอมาตั้งแต่จำความได้ แต่ใบหน้านี้ทำให้เขานึกย้อนไปถึงเมื่ออดีตชาติที่แล้ว แต่คิดอีกทีเขาคงคิดมากไปเอง

นานะมองซ้ายมองขวา เห็นว่าไม่มีใครสังเกตอยู่ จึงโน้มหน้าไปหอมแก้มเคนสุเกะ แล้วรีบถอนออกมายืนหน้าแดงแจ๋เป็นมะเขือเทศ

ของฝากอีกอย่าง แต่ห้ามให้ใครนะ เธอบอกเบาๆ เขายิ้มกว้าง

เอ้าเด็กๆ เราจะไปกันแล้วนะ เคนสุเกะหยิบกระเป๋าของนานะแล้วตามพ่อมา

พ่อหันมาเรียก เขาถือกระเป๋าเดินทางให้ แล้วทั้งคู่ก็เดินไปที่ลานจอดรถด้วยกัน


กลับมาถึงบ้าน ขนของลงหมดแล้ว พ่อกับแม่ก็ขอตัวไปงานแต่งของเพื่อนต่อ นานะเซ้าซี้ให้เขาไปที่ห้องนอนของเธอ ซาเอริปิดปากหาวพลางถามลูกสาวว่าไม่เพลียหรือ

ไม่ค่ะแม่ หนูอยากเล่นกันเคนจังมากกว่า แล้วหนูจะเอาของฝากให้เคนจังด้วย

ก็ตามใจจ้ะ แล้วก็หันมาหาเด็กชาย เดี๋ยวน้าขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะ จะได้หลับสักงีบ ฝากเคนจังเล่นอยู่เป็นเพื่อนนานะแทนน้าด้วยนะ

ได้ฮะน้าซาเอริ นานะก็เหมือนกับน้องสาวของผมอยู่แล้ว

ดาราสาวหยิกแก้ม

น่ารักมากจ้ะ แหม ถ้าไม่ได้เคนจังละก็ นานะจังคงจะเหงาแย่เลย แกเป็นเด็กเก็บตัวขี้อายจะตาย รู้มั้ยตอนอยู่ที่บาหลีนะ แกบ่นคิดถึงเคนจังทุกชั่วโมงเลย

เธอลูบผมลูกสาวที่ยืนทำหน้าเขินๆ แล้วซาเอริก็เดินขึ้นไปยังชั้นสอง พร้อมกับถอดเสื้อตัวนอกไปด้วย เคนสุเกะกลืนน้ำลายเอื๊อกเมื่อเห็นแผ่นหลังขาวๆ กับสายยกทรง

อยากไปอาบน้ำกับเธอด้วยจัง จะได้ช่วยขัดนายนั่นให้ อิอิ

เคนสุเกะหัวเราะหึๆ พลางทำหน้าลามกอย่างไม่สมวัย แต่นานะกลับคว้ามือแล้วดึงเขาไปยังห้องส่วนตัวของเธอ

ในห้องสีหวานสมกับเป็นห้องของเด็กผู้หญิง เต็มไปด้วยตุ๊กตาน่ารักราคาแพง เด็กชายนึกถึงตุ๊กตาเด็กสาวแบบถอดเสื้อผ้าได้ ที่เขาแอบไว้ที่บนฝ้าเพดาน และคิดว่าจะลองเอามาให้นานะจังเล่นดู อืม..แต่คิดอีกที เขามีของจริงอย่างนานะให้เล่นอยู่แล้วนิ ฮี่ๆ


เด็กหญิงนั่งคุกเข่าลงบนพรม รื้อของในกระเป๋าออก แล้วหยิบของสิ่งหนึ่งยื่นให้

ของฝากจากบาหลีจ้ะ

เคนสุเกะรับมาอย่างงงๆ เป็นตุ๊กตาไม้แกะสลักรูปเด็กผู้หญิงตัวจิ๋วกำลังขี่ปลัดขิกอันเขื่อง มองผาดๆ เหมือนกำลังขี่ปลาวาฬอย่างไรอย่างนั้น

ซื้อมาได้ไงเนี่ย เกาหัวแกรกๆ ไม่นึกว่าเด็กเรียบร้อยอย่างเธอจะกล้าซื้อมา

ไม่ชอบเหรอ ทำหน้าจ๋อย เค้าเห็นว่ามันแปลกดี คิดว่าเคนจังจะชอบ คนขี่จรวดทำด้วยไม้

เคนสุเกะหัวเราะพรืด

นะ นานะจังคิดว่านายนี่เป็นคนขี่จรวดเหรอ ฮิๆ

อ้าว แล้วไม่ใช่เหรอ เด็กหญิงหยิบกลับไปพลิกดู

นายนี้มันแกะเป็นรูปกะจู๋ของผู้ชายต่างหากละ

เธอหน้าแดง แต่ปากเชิดรั้นๆ ก็เถียงว่า

อย่ามาหลอกกันน่า นานะเคยเห็นของเคนจัง ไม่เห็นจะเหมือนเลย

เขาทำหน้าเจ้าเล่ห์ ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ จ้องดวงตาสีเขียวมรกตคู่สวย นานะถอยไปนิดหนึ่ง

ก็ของเคนยังเล็กอยู่นี่ แต่อีกหน่อยเดี๋ยวก็เหมือนเองแหละ

เด็กหญิงทำหน้าไม่ใคร่เชื่อ แต่ขณะนั้นเอง เธอก็ได้ยินเสียงแม่ตะโกนมาว่า

นานะจังจ๊ะ อาบน้ำได้แล้วลูก น้ำร้อนกำลังดี รีบๆ มาแช่ซะนะ เสื้อผ้าเปลี่ยนแม่เตรียมไว้ในตะกร้าหน้าห้องน้ำแล้ว

ขาแม่ เดี๋ยวหนูไป แล้วหันมาพูดกับเคนสุเกะ รอก่อนนะ เดี๋ยวมา

เขายักไหล่ ขึ้นไปนอนเล่นบนเตียงนุ่มๆ แต่แล้วก็ได้ยินเสียงคุณซาเอริตะโกนมาอีกรอบ

เคนจังจ๊ะ จะอาบด้วยเลยมั้ย ที่บ้านไม่มีใครอยู่ไม่ใช่เหรอ หนูอาบพร้อมกับนานะเลยก็แล้วกัน

เคนสุเกะกระเด้งผึงหูผึ่ง รีบตอบกลับไปว่า

ได้ฮะ ที่บ้านคุณแม่คงไม่ได้รองน้ำไว้ให้ผมแหงๆ ขออาบที่นี่ดีกว่า

แล้วเขาก็หันหน้ามายิ้มให้นานะ



ก่อนจะเข้าไปในห้องส่วนที่อาบน้ำ จะมีห้องเล็กๆ สำหรับเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ เคนสุเกะถอดเสื้อกับกางเกงออก เหลือแต่กางเกงในตัวเดียว เขามองดูตัวเองในกระจกบานใหญ่แล้วทำหน้าเบ้ ร่างกายในภพใหม่ไม่มาดแมนเลยสักนิด ผอมบางอ้อนแอ้น เอวเล็ก ผิวขาวจัด แขนขาเรียวไม่มีกล้าม แล้วไหนจะนายสิ่งพิลึกพิลั่นใต้กางเกงในอีก

เด็กชายหันไปมองทางนานะแทน เธอกำลังแกะกระดุมปลดชุดเอี้ยม เหลือเสื้อกล้ามขาวกับกางเกงในผ้าฝ้ายสีขาวตัวพอง มีโบว์สีชมพูเล็กๆ ติดตรงขอบบน แสงในห้องส่องกระทบร่างขาวเนียนไร้รอยตำหนิ เธอถอดเสื้อออก หน้าอกยังไม่ขึ้นจึงไม่ใส่เสื้อชั้นใน แต่เจ้าลูกเกดสีชมพูเล็กๆ สดสวยที่แปะตัดกับสีผิว ก็ทำให้เคนสุเกะถึงกับกลืนน้ำลาย

เขินจัง นานะไมได้อาบน้ำกับเคนจังนานแล้วนะ

นั่นสิ เป็นปีแล้วมั้ง

เขานั่งห้อยขาบนเก้าอี้สูงและจ้องเธอ เด็กหญิงรวบผมแล้วใส่หมวกพลาสติกคลุมผม เผยให้เห็นลำคอยาวระหงและไรผมอ่อนๆ ตรงท้ายทอย

เคนจังไม่ถอดออกล่ะ นานะขมวดคิ้ว เอียงคอหน่อยๆ

นานะจังถอดก่อนเหอะ เข้าไปก่อนนะเดี๋ยวเคนตามไป ว่าแต่มีผ้าขนหนูผืนเล็กๆ บ้างมั้ย

มีสิ โก้งโค้งเอื้อมไปหยิบผ้าแล้วยื่นให้ เธออมยิ้ม

เค้าไม่ล้อเคนหรอกน่า ไม่เห็นต้องปิดเลย นานะก็เหมือนกับเป็นน้องสาวไม่ใช่เหรอ ไม่เชื่อใจเค้าหรือไง

เคนสุเกะทำหน้าแหยๆ แล้วดึงกางเกงชั้นในลง เจ้าดินสอสีแท่งเล็กขาประจำโผล่หน้าออกมาเมี่ยงมองนานะ แก้มเด็กหญิงแดงระเรื่อขึ้นเล็กน้อย ข้างใต้ดินสอแท่งนั้น มีสิ่งแปลกประหลาดอยู่ มันไม่มีป๋องแป๋งสองใบอย่างเด็กผู้ชายทั่วๆ ไป แต่มันกลับมีอะไรบางอย่าง ซึ่งเหมือนกับสิ่งที่นานะเองก็มีเปี๊ยบ!

เห็นมั้ย นานะไม่หัวเราะของเคนจังซักหน่อย เธอยิ้มอย่าไร้เดียงสาและจริงใจ

เคนสุเกะเป็นกะเทยแท้ เขามีอวัยวะเพศทั้งสองเพศ กะจู๋ของเด็กชายและกะ!ของเด็กหญิง มีองค์ประกอบเหมือนของนานะทุกอย่าง ยกเว้นแต่ไม่ท่อปัสสาวะที่ตรงนั้น แต่ไปมีอยู่ที่แท่งข้างบน

เขาสับสนมานาน ไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงกันแน่ แต่เมื่อลองถามใจและความรู้สึกตัวเองแล้ว เคนสุเกะแน่ใจว่าเป็นผู้ชาย พ่อกับแม่ปิดเรื่องนี้ไว้ไม่บอกใคร กลัวว่าเขาจะรู้สึกเป็นปมด้อย โชคดีที่พวกเขาเข้าใจและคอยให้กำลังใจ ส่วนนานะก็ไม่แสดงท่าทีรังเกียจเดียดฉันท์ หรือหาว่าเขาเป็นตัวประหลาด และด้วยเหตุนี้ละมั้ง ที่ทำให้เขามองเธอเป็นคนพิเศษเหนือคนอื่น

ในที่สุดนานะก็ถอดผ้าชิ้นสุดท้ายของตัวเอง เด็กชายเล็งไว้นานแล้ว พอเธอหยิบขึ้นมาถือ เขาก็แย่งมันไปจากมือทันที

ของเค้านะ เอาไปทำไม

เคนสุเกะใช้นิ้วชี้ควงกางเกงตัวจิ๋วไปมา กลิ่นหอมเหมือนดอกไม้อ่อนๆ โชยออกมา กลิ่นของนานะ

ตัวนี้ขอนะ

อ๊ะ อย่าขี้ตู่สิ เอาของเค้าคืนมา เด็กหญิงโผมาแย่ง เขาเอาแอบไว้ข้างหลัง มันอุ่นๆ ในอุ้งมือ เธอพยายามเอื้อมไป แขนต่อแขนถูกัน หน้าอกเปลื้องเปลือยแนบชิด ได้ยินเสียงลมหายใจ กลิ่นกาย ชื้นเหงื่อนิดๆ

ตัวเก่าของเค้าก็เอาไป คราวนี้นานะไม่ยอมแล้วนะ เธอประท้วง

แหม เดี๋ยวเคนเอาตัวนั้นมาเปลี่ยนกับตัวนี้ก็ได้

น่าเกลียด ตัวนี้ยังไม่ได้ซัก



edit @ 2006/04/19 10:01:05
edit @ 2006/04/19 10:03:43

Comment

smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????   ??????????????????
smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????

Tweet

#1 By (124.121.60.52) on 2007-05-03 16:58

วืดบิ้มสบิ้มหนองโพ ร้อน

#2 By คน (58.9.69.194) on 2009-04-25 11:16

เยี่ยมมากสื่อได้ดี

#3 By กด (58.8.104.162) on 2009-06-22 21:10

มีภาคต่อไปเร็วๆนะ

#4 By ค.คน น่ารัก (118.173.168.85) on 2009-07-01 21:18

มี ต่อไปไหม

#5 By ดีๆ (124.120.53.83) on 2010-03-07 21:36



มาน หวานแหวว ยังงัย ม๊รุ๊

ยัง กะ เรื่อง รัก+โรแมนติก แน่ะ

หยอกล้อ ๆ * ><"

#6 By ><" (124.122.44.140) on 2010-04-20 20:56

#7 By (202.149.120.180) on 2010-07-03 22:44

เมื่อไร่จะโต

#8 By (125.26.90.70) on 2010-07-17 13:19

ดี

#9 By dfgfdhfjgkhulzfagtdu (125.26.29.105) on 2010-08-07 16:30

#10 By (49.230.73.87|100.67.246.123, 49.230.73.87) on 2014-02-24 16:21

มีตอนต่อไปป่ะcry

#11 By (115.67.5.231|115.67.5.231) on 2014-05-13 11:27

 อยากอ่านต่อเร็วจัง

#12 By สมิท (115.67.5.231|115.67.5.231) on 2014-05-13 11:29